Οργανωμένες Πεζοπορικές Περιπέτειες Archives - localsguide.gr

Πρώτο τριήμερο πεζοπορίας στα Τζουμέρκα

Thomais Klothaki — Mon, 20 Jun 2022 19:48:16 +0000

Ω ναι, τόλμησα και τριήμερα πεζοπορίας! Μπορεί να το έχετε στο μυαλό σας το τριήμερο για ξεκούραση, αλλά και στην αγκαλιά της φύσης υπάρχει μία διαφορετική ξεκούραση, μια όμορφη εμπειρία που μπορεί λίγο να κουράσει το σώμα αλλά σίγουρα ξεκουράζει την ψυχή.

Τζουμέρκα την Καθαρά Δευτέρα

Είχα συνηθίσει να φτιάχνω βαλίτσα για τριήμερα στο άψε σβήσε, αλλά τώρα που θα περιελάμβανε 3 μέρες πεζοπορία σε διαφορετικά φυσικά τοπία, τι θα έπαιρνα; Άλλα για το πρωί, άλλα σε χαμηλό υψόμετρο άλλα σε ψηλότερο, άλλα για το βραδάκι.. Για λίγο νόμιζα θα κουβαλήσω όλο μου το σπίτι. Ευτυχώς έγινα κι εκεί εξπέρ μετά την πρώτη μου πολυήμερη εκδρομή. Υπάρχει σχετικό άρθρο άλλωστε για να είστε έτοιμοι για όλα!

Ημέρα πρώτη

Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη πουρνό πουρνό, φτάσαμε στον Άραχθο. Η σημερινή πεζοπορία λοιπόν θα ήταν παραποτάμια στο μεγαλύτερο μέρος της. Ακολουθήσαμε το Μονοπάτι της Βίδρας , αν και βίδρα δεν είδαμε, όπως μας υποσχεθήκαν οι ντόπιοι από τη στάση για ανεφοδιασμό πριν το περπάτημα μας. Ελπίζουμε την επόμενη φορά! Άλλωστε αφήσαμε κι ένα μέρος του μονοπατιού για το σκοπό αυτό. Το μονοπάτι της βίδρας εκτείνεται από το γεφύρι της Πλάκας μέχρι τη γέφυρα Τζαρή κι έχει μήκος 16 χιλιόμετρα. Εμείς κάναμε αυτή τη φορά τα 10 από αυτά!

Το πέτρινο γεφύρι της Πλάκας είναι ένα από τα μεγαλύτερα μονότοξα γεφύρια και συνδέει τα Τζουμέρκα με τα Καστανοχώρια. Ήταν υπό κατασκευή όταν το επισκεφθήκαμε. Με ένα ρόφημα στο χέρι από το Παλιό Τελωνείο περπατήσαμε το μονοπατάκι που οδηγεί στο γεφύρι και καθίσαμε στο τέλος του να τα απολαύσουμε!

Ήρθε η ώρα να πάμε κι εκεί που θα διανυκτερεύσουμε, στα Πράμαντα. Εμείς μείναμε στο πέτρινο ξενοδοχείο «Τζουμέρκα», ένα χιλιόμετρο από το κέντρο. Σε περίπτωση που επιθυμείται μία πιο λουξ διαμονή, η ντόπια γνωστή μου προτείνει ανεπιφύλακτα το ξενοδοχείο «Ορίζοντες», που ήταν ακριβώς απέναντι. Για κάτι πιο σκληροπυρηνικό υπάρχει και καταφύγιο λίγα χιλιόμετρα μακριά, για το οποίο θα αναφερθώ στην εξιστόρηση της επόμενης ημέρας εκτενώς.

Δεν θα καθόμασταν βέβαια στο ξενοδοχείο από τόσο νωρίς. Κατηφορίσαμε στην πλατεία του χωριού για φαγητό στο «Πέτρινο του Τσαμπούλα». Εξαιρετικό κρέας αλλά και πίτες, που αρχικά θεώρησα υπερβολή να πάρουμε, αλλά άξιζε 100%.

Όμορφη η πλατεία των Πραμάντων με την ωραία εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και τη βρύση του Αράπη, καθώς και τον μεγάλο πλάτανο. Αξίζει να την περπατήσετε και να κάτσετε για καφέ ή ένα ποτό, ανάλογα την ώρα, στο «Χαγιάτι».

Ημέρα δεύτερη

Για να είμαι ειλικρινής, όλα αυτά τα παρατήρησα την επομένη μέρα το πρωί που ξεκίνησε η νέα μέρα πεζοπορίας από την πλατεία προς το καταφύγιο Πραμάντων. Η διαδρομή όμορφη, ανηφορική μέχρι το καταφύγιο φυσικά αλλά η μεγάλη κλίση ήταν σε λίγα σημεία. Ήταν πολύ ωραίες οι εναλλαγές του περιβάλλοντος. Ξεκινήσαμε από το πράσινο δάσος και φτάσαμε σε εντελώς χιονισμένο τοπίο. Ήταν μαγικό κατι τόσο διαφορετικό!

Εκεί μας υποδέχτηκαν και μας περιποιήθηκαν ο κ. Μπάμπης με τη γυναίκα του Πόλα. Δεν είχαν κάποια σχέση με την περιοχή αλλά πλέον θεωρούνται ντόπιοι, καθώς ζουν εκεί πάνω από 15 χρόνια. Άφησαν τη πρωτεύουσα και με προσωπικό κόπο δημιούργησαν ένα όμορφο καταφύγιο στα 1.250 μέτρα υψόμετρο με θέα την Στρογγούλα, την ψηλότερη κορυφή των Τζουμέρκων. Εκεί ζουν με τα 2 τους παιδιά, αγαπάνε τον τόπο έμπρακτα και προτρέπουν τους επισκέπτες να εξερευνήσουν την περιοχή. Φυσικά η πιο απαιτητική διαδρομή είναι η ανάβαση στην κορυφή της Στρογγούλας, αλλά υπάρχει και μία μικρή διαδρομή 2 χιλιομέτρων που οδηγεί στον καταρράκτη του Κεφαλόβρυσου, ο οποίος είναι πάνω από 1000 μέτρα. Όπως και να χει το καταφύγιο είναι εκεί για όλες σας τις ανάγκες και τις πληροφορίες που χρειάζεστε.

Εμείς απολαύσαμε τη θέα έξω στον ήλιο που αντανακλούσε στο χιόνι, περπατήσαμε εκεί τριγύρω, βρήκαμε ένα δεντρόσπιτο, κάναμε τραμπολίνο σα παιδιά… και πήραμε ένα άλλο μονοπάτι για να επιστρέψουμε στη βάση μας, τα Πράμαντα.

Απόγευμα της Κυριακής της Αποκριάς, το πρόγραμμα μας πήγε σε ένα κοντινό χωριό, τα Άγναντα. Εκεί βρεθήκαμε στην πλατεία του χωριού για να βιώσουμε ένα τοπικό, ηπειρώτικο έθιμο της ημέρας, αυτό της “τζαμάλας”. Πολλές πόλεις και χωριά της Ηπείρου, το καθένα με τη δική του “τζαμάλα”, προσφέρουν στον επισκέπτη αυτήν την εμπειρία. Τι είναι όμως αυτό το έθιμο; Οι ντόπιοι ανάβουν μια μεγάλη φωτιά στη μέση της πλατείας και την συνοδεύουν με χορό και φαγοπότι. Αφού είδαμε τους ντόπιους στη “τζαμάλα” τους, μετά πήγαμε για το δικό μας φαγοπότι. Στην ταβέρνα του «Μερακλή» ζήσαμε τη δική μας Κυριακή της αποκριάς, με καλό φαγητό, εορταστικά τραγούδια και χορό.

Ημέρα τρίτη

Την επομένη ήρθε η ώρα να αφήσουμε τα Πράμαντα και να περπατήσουμε σε άλλα χωριά των Τζουμέρκων. Αφετηρία το χωριό Ματσούκι για την Μονή της Βύλιζας. Είναι επισκέψιμο μόνο με τα πόδια το μοναστήρι, που υπήρξε και οχυρό, με πλούσιο θρησκευτικό και ιστορικό και ενδιαφέρον. Η πεζοπορία απέκτησε άλλο νόημα, καθώς μαζί μας περπάτησε κι ένας ντόπιος ιερέας, δίνοντας μας πληροφορίες για το μοναστήρι, το μέρος, την ομορφιά του τόπου του. Μας άνοιξε το μοναστήρι, συνέχισε να μας ξεναγεί και μας κέρασε και λουκούμια πριν πάρουμε το μονοπατάκι της επιστροφής.

Λίγο πριν φτάσουμε στο χωριό Ματσούκι, σταματήσαμε να δούμε τον Καταρράκτη Καμηλί. Στο χωριό κάναμε μια στάση για καφέ στην «Συνάντηση». Γεμάτο ντόπιους μικρό καφενεδάκι του χωριού, ιδανικό να ανταλλάξετε πληροφορίες.

Υπήρχε κι άλλη μια στάση σε κοντινή απόσταση, κοντά στο χωριό Καλαρρύτες. Η Ιερά Μονή Κηπίνας είναι ομόφωνα από όλους τους ντόπιους που συναντήσαμε η μονή που δεν μπορείς να φύγεις από τα Τζουμέρκα αν δεν επισκεφτείς. Ο τρόπος που είναι σκαρφαλωμένη στα βράχια προκαλεί δέος. Η είσοδος της με το γεφύρι καθώς και το κτίσμα μέσα συμπληρώνουν τη γραφικότητα της. Υπάρχει κι ένα σπήλαιο που ακόμη χαρτογραφείται σύμφωνα με τον ντόπιο κύριο που μας άνοιξε το μοναστήρι για να το επισκεφθούμε. Είναι ιστορικής σημασίας η συγκεκριμένη μονή γιατί αυτό το σπήλαιο σε συνδυασμό με την κινητή γέφυρα της εισόδου της, αποτέλεσαν την κρυψώνα πολλών ντόπιων επί Τουρκοκρατίας.

Παίρνοντας μαζί μας πολλές εικόνες από τα ορεινά μέρη που επισκεφθήκαμε, πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Στάση για φαγητό ή καφέ, τα παραλίμνια Γιάννενα με δυο παπούτσια ορειβατικά εμείς βέβαια!

Επειδή θέλαμε να περπατήσουμε λίγο γύρω από τη λίμνη, προτιμήσαμε γρήγορο φαγητό από τους Daltons. Αφού πήραμε δυνάμεις, περπατήσαμε κοντά στη λίμνη Παμβώτιδα, είδαμε μέσα στη λίμνη το νησάκι της κυρά Φροσύνης και τα πλοιάρια να πηγαινοέρχονται σε αυτό συνέχεια. Σύμφωνα με τα γεγονότα που εξιστορούν οι ντόπιοι, η Φροσύνη σκοτώθηκε από τον Αλή Πασά μαζί με άλλες 17 γυναίκες στη λίμνη αυτή. Αποτελεί το μοναδικό, ευρωπαϊκό, κατοικήσιμο νησάκι μέσα σε λίμνη, αλλά δυστυχώς ο χρόνος δεν μας επέτρεπε να το επισκεφτούμε. Το κρατάμε στο μυαλό μας για επόμενη επίσκεψη, καθώς συστήνεται από κάθε ντόπιο, να δείτε από κοντά τον παραδοσιακό ηπειρώτικο οικισμό στο νησάκι αυτό.

Ένας γρήγορος καφές στο Ludost, τοπικά γλυκά πακέτο για Θεσσαλονίκη από το ζαχαροπλαστείο Διεθνές λίγο παραδίπλα, κι επιστροφή στη βάση μέχρι την επόμενη περιπέτεια!

The post Πρώτο τριήμερο πεζοπορίας στα Τζουμέρκα appeared first on localsguide.gr.

Φθινοπωρινή πεζοπορική απόδραση στην ορεινή Ναυπακτία

Thomais Klothaki — Sat, 18 Jun 2022 21:29:18 +0000

Μόλις είδα την ανάρτηση της εκδρομής στην ορεινή Ναυπακτία, ενθουσιάστηκα! Μέρη που δεν έχω επισκεφτεί ξανά και είναι αρκετά μακριά από την πόλη μας προς το νότο. Η τάση μου για εξερεύνηση σε συνδυασμό με διάφορες πεζοπορικές διαδρομές συνέβαλαν στο να δηλώσω αμέσως συμμετοχή!

Ημέρα πρώτη

Η διαδρομή με το λεωφορείο μπορεί να ήταν αρκετά μεγάλη, αλλά η διοργάνωση της εκδρομής είχε μεριμνήσει για αυτό! Κάναμε πρώτη στάση στα μισά της διαδρομής περίπου, στον Παρνασσό. Η σημερινή μας διαδρομή ήταν από το μονοπάτι της Αγίας Παρασκευής μέχρι την Μπαρουτοσπηλιά. Ανηφορική αλλά βατή κλίση. Στην αρχή το περπάτημα μας ήταν ανάμεσα από δεντράκια κι όσο φτάναμε προς τη σπηλιά το τοπίο άλλαξε σε βραχώδες. Σε μια ωρίτσα και κάτι φτάσαμε στην επιβλητική αυτή σπηλιά. Πήρε το όνομα της από την επανάσταση, όπου και έφτιαχναν μπαρούτι για την αντιμετώπιση των εχθρών. Η ωραία θέα προς τον Παρνασσό αλλά και τον κάμπο, έκανε την ομάδα μας να καθίσει πάνω από μισή ώρα να απολαύσει το τοπίο.

Η κατάβαση πολύ εύκολη και γρήγορη, με επόμενη κοντινή στάση για ανεφοδιασμό το χωριό Πολύδροσο, που οι ντόπιοι ακόμη αποκαλούν Σουβάλα, όπως ονομαζόταν παλαιότερα.

Ένα ήρεμο χωριό στους πρόποδες του Παρνασσού. Σήμα κατατεθέν του η πλατεία με τη σκιά από τα πλατάνια, απέναντι η εκκλησιά και η τριπλή βρύση.

Οι ντόπιοι πολύ φιλικοί, μας πρότειναν να επισκεφτούμε το ιστορικό Χάνι της Γραβιάς που βρίσκεται μόλις 12 χιλιόμετρα από το χωριό. Δυστυχώς αυτή τη φορά είχαμε περιορισμένο χρόνο για να φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό, αλλά συλλέγουμε πληροφορίες για επόμενη επίσκεψη. Οι ντόπιοι μας σύστησαν να έρθουμε ξανά το χειμώνα όταν λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο που επίσης είναι περίπου μισή ώρα από το χωριό.

Στην ώρα που είχαμε, μπορέσαμε να γευτούμε καλοψημένο κρέας στην ψησταριά «Καλλιμάνης» στην πλατεία και να πάρουμε έναν καφέ από το «Πέτρινο» λίγο παραπάνω.

Με γεμάτες μπαταρίες, ταξιδέψαμε μέχρι την Ορεινή Ναυπακτία. Φτάσαμε το βραδάκι στο υπέροχο ξενοδοχείο μας, Crystal Mountain και απολαύσαμε τσάι του βουνού δίπλα στο τζάκι του σαλέ πριν πέσουμε για ύπνο.

Ημέρα δεύτερη

Ήρθε η ώρα για το πρωινό μας ξύπνημα και το γευστικότατο πρωινό μας στο ξενοδοχείο! Δεν έφαγα όσο ήθελα από την ποικιλία του πρωινού γιατί μετά δεν θα μπορούσα να ανέβω στην κορυφή Τσεκούρα που προοριζόταν η πεζοπορική μας ημέρα. Πολύ όμορφη διαδρομή μέσα στο καταπράσινο ελατοδάσος. Βατή σχετικά, ακόμη και φτάνοντας προς την κορυφή, στα 1.732 μέτρα! Εκεί ψηλά είχε αρκετή ομίχλη ώστε να μην μπορούμε να έχουμε ορατότητα στην λίμνη του Ευήνου. Το τοπίο όμως ήταν τόσο ειδυλλιακό κι η παραμονή μας στην κορυφή, παρά τον αέρα, διήρκησε πάνω από μισή ώρα.

Γυρνώντας από το πολύ καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι, περιπλανηθήκαμε λίγο ακόμη μέσα στο όμορφο και ζωντανό δάσος. Νωρίς το απογευματάκι φτάσαμε πεινασμένοι στην Άνω Χώρα. Οι προτάσεις των ντόπιων ήταν ο «Πατούχας» και το «Πλατάνι». Εμείς βρήκαμε διαθέσιμο τραπέζι στο «Πλατάνι» και φάγαμε ντόπια γευστικότατα κρέατα. Όσοι από την ομάδα μας φάγανε στον «Πατούχα» μείνανε ευχαριστημένοι και τον προτείνουν εξίσου.

Ανηφορίζοντας προς το ξενοδοχείο ήρθε η ώρα για χαλάρωση. Πριν τον ύπνο, ένα τσάι του βουνού δίπλα στο τζάκι είναι must! Άλλωστε τέτοιες ευκαιρίες στην πόλη δεν τις έχουμε.

Ημέρα τρίτη

Τελευταία μέρα στην Ορεινή Ναυπακτία. Μετά από ένα πολύ χορταστικό πρωινό, περπατήσαμε μέχρι τον καταρράκτη Τσούρνα. Η σημερινή πεζοπορία ήταν μικρή για να μπορέσουμε να επιστρέψουμε εγκαίρως στη βάση μας. Ξεκινήσαμε από το ξενοδοχείο κι ένα κατάφυτο κατηφορικό ανήλιαγο μονοπάτι, μας οδήγησε στον καταρράκτη. Στην επιστροφή είχαμε λίγο χρόνο να μαζέψουμε και κάστανα της περιοχής!

Δεν θα αφήναμε το ορεινό αυτό όμορφο μέρος, χωρίς να πάρουμε κάτι τοπικό από τα «Καλούδια», όπου κάτσαμε και για έναν γρήγορο ελληνικό καφέ πριν αναχωρήσει το πούλμαν μας.

Επόμενη στάση, παραθαλάσσια πλέον, η Ναύπακτος!

Μία φίλη μου με καταγωγή από εκεί, μας σύστησε το στέκι της ντόπιας νεολαίας στο λιμάνι, το καφέ “Άρωμα”. Εκεί και ρεμβάσαμε, ξεκουραστήκαμε, δροσιστήκαμε και τσιμπήσαμε, μέχρι να πάρουμε την Ιόνια οδό του γυρισμού!

The post Φθινοπωρινή πεζοπορική απόδραση στην ορεινή Ναυπακτία appeared first on localsguide.gr.

Μονοήμερες αποδράσεις πεζοπορίας

Thomais Klothaki — Sat, 18 Jun 2022 19:24:42 +0000

Πολύ πρωινό ξύπνημα, με τα απαραίτητα βρώσιμα και πόσιμα στο σάκο, ορειβατικά μποτάκια, travel mode on και φύγαμε για μια μέρα στη φύση. Σε μέρη που μπορεί να ‘χετε επισκεφθεί αλλά μάλλον δεν έχετε περπατήσει. Μια μονοήμερη εκδρομή με το “Green Oliver” μπορεί να συνδυάσει πολλές εμπειρίες. Η βάση της είναι η πεζοπορία αλλά συνδυάζεται τις περισσότερες φορές και με άλλες δραστηριότητες, όπως θα δείτε παρακάτω. Έτσι η μέρα γίνεται πολύ ενδιαφέρουσα και στο γυρισμό νιώθετε πολύ γεμάτοι!

Επιλέγοντας τέτοιες εκδρομές, βρίσκω ευκαιρία να ξεφεύγω από την όποια πίεση της καθημερινότητας και τη βαβούρα της πόλης. Επίσης ασκώ λίγο το σώμα και ηρεμώ πολύ το πνεύμα μου!

Στην κοιλάδα του Κρουσοβίτη περπατάς, στα λουτρά Σιδηροκάστρου κολυμπάς

Πρώτη φορά άκουγα για την κοιλάδα αυτή…

Εύηχο όνομα λέω.. ας πάμε! Άλλωστε δπλα στο νερό έχει άλλη χάρη να περπατάς! Ας πάρουμε μαζί μαγιό και πετσέτα γιατί το περπάτημα μας καταλήγει στα Λουτρά Σιδηροκάστρου. Γεμάτη εκδρομή από εικόνες αλλά και χαλάρωση στα ιαματικά λουτρά. Η εκδρομή φυσικά κατέληξε σε μία ωραία ταβέρνα, στο “Ξύλινο Χωριό” του Αγκίστρου, για να γυρίσουμε Θεσσαλονίκη χορτασμένοι από όλα!

Ταξιάρχης – Αρναία- Οινογευσία

Στα χρώματα του φθινοπώρου το πολύ όμορφο δάσος του Ταξιάρχη. Το καταπράσινο της πληθώρας των ελάτων συνδυάστηκε υπέροχα με τα πορτοκαλοκαφέ φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων, δίνοντας μας εικόνες μοναδικές κατά το περπάτημα μας.

Mετά την πεζοπορία, μία νέα εμπειρία μας περίμενε. Στο οινοποιείο της Κλαούντιας Παπαγιάννη, ξαποστάσαμε κοντά στα αμπέλια της, μας έκαναν ξενάγηση και δροσιστήκαμε με τη δοκιμή των κρασιών της.

Η εκδρομή δεν τελειώνει εδώ. Στη γραφική κωμόπολη της ορεινής Χαλκιδικής, την Αρναία, μείναμε για φαγητό, καφέ, γλυκό. Ότι ήθελε ο καθένας μπορούσε να το βρει στη γραφική πετρόκτιστη πλατεία του χωριού. Εμείς πρώτα περιηγηθήκαμε λίγο στον πλακόστρωτο γραφικό οικισμό με τα λιτά μεν, αρχοντικά δε, από πέτρα και ξύλο. Η πείνα βέβαια μας οδήγησε και πάλι στην πλατεία, στην ταβέρνα «Πλάτανος» με γευστικότατα ντόπια κρέατα. Όμως η μέρα μας δεν τελειώνει εδώ. Την κλείσαμε στον πολυχώρο «Αριστοτέλους», απολαμβάνοντας τα χειροποίητα γλυκά της ντόπιας ιδιοκτήτριας αλλά και την κουβέντα μαζί της. Σίγουρα είναι ένα μέρος που θα επισκεφτώ ξανά για να ανακαλύψω κι άλλα μυστικά κι ομορφιές του, όπως μας τα επικοινώνησε η νέα μας γνωριμία με μια ντόπια.

Πεζοπορία, πικ νικ και yoga στο Πάικο

Ήταν η πρώτη εκδρομή μετά την πρώτη καραντίνα! Δεν φαντάζεστε ενθουσιασμό! Η εκδρομή περιελάμβανε ότι χρειαζόμασταν μετά τον εγκλεισμό!

Από βραδύς ετοιμασία τα ταπεράκια για το πικ νικ με κεφτεδάκια, σαλατούλα, ψωμί χειροποίητο!

Πρωινό περπάτημα σε μια καταπράσινη διαδρομή και πέρασμα από ξύλινες γεφυρούλες με τα ονόματα των Μουσών. Ανοιξιάτικο και πανέμορφο τοπίο. Καταλήξαμε σε μια πολύ ωραία ανοιχτωσιά που κάναμε τη γυμναστική μας, φάγαμε το σπιτικό μας φαγητό, ξαπλώσαμε, λιαστήκαμε και πήραμε το ίδιο μονοπάτι για να γυρίσουμε. Ένας καφές στην πλατεία της Γουμένισσας, στο «Διατηρητέο καφέ», ολοκλήρωσε τη γεμάτη μέρα μας. Μην ξεχάσετε, όπως προτείνουν οι ντόπιοι, να γεμίσετε τα μπουκάλια σας με νερό από τη βρύση της πλατείας για καλοτυχία!

Πεζοπορία, pilates και μπάνιο στη Σιθωνία

Η μέρα ξεκίνησε με μία πεζοπορία μέσα στο πυκνό όμορφο δάσος του δεύτερου ποδιού. Μικρή διαδρομή για να μην μας πιάσει το μεσημέρι με τον καυτό ήλιο, καθότι ήδη καλοκαιράκι.

Στη συνέχεια ήρθε η ώρα για pilates. Pilates girl χρόνια τώρα, επιτέλους ήρθε κι η ώρα για την απόλυτη εμπειρία μέσα στη φύση! Αφού τελειώσαμε τις ασκήσεις μας και νιώσαμε ευφορία σε όλο μας το σώμα, τι καλύτερο από ένα χαλαρωτικό μπάνιο στη θάλασσα;

Απολαύσουμε την παραλία και τη θάλασσα της Τριστινίκας στο beach bar «Ethnik». Μετά από τόση γυμναστική και μπάνιο, απολαύσαμε το φαγητό από την καντίνα του beach bar σε συνδυασμό με δροσιστικά ροφήματα!

Ανάβαση στο καταφύγιο της Κορομηλιάς και βουτιά στο ρέμα Ορλιά

Από το ρέμα Ορλιά ξεκινάει και καταλήγει η εκδρομή μας! Όλο άκουγα για αυτές τις πηγές κι έβλεπα σε φωτογραφίες, ώσπου ήρθε η ώρα κι αυτές να τις επισκεφτώ. Πως θα τις εκτιμούσα όμως περισσότερο; Πως θα ένιωθα το παγωμένο αυτό νερό σαν βάλσαμο; Αν πρώτα ανηφόριζα κάποια χιλιόμετρα με μεγάλη υψομετρική διαφορά και γυρνούσα πίσω από άλλο κατηφορικό μονοπάτι!

Η διαδρομή πολύ όμορφη, πολύ ασφαλής και αρκετά κουραστική. Το καταφύγιο της Κορομηλιάς που φτάσαμε, δυστυχώς λόγω κορονοϊού ήταν κλειστό. Φυσικά είχαμε τη κατάλληλη ενημέρωση γι΄αυτό και είχαμε μαζί μας ότι χρειαζόμασταν από σνακ για το διάλλειμα μας εκεί. Πλέον με το καταφύγιο ανοιχτό μπορείτε εκεί να «φορτίσετε» τις μπαταρίες σας, με ότι προσφέρει στους επισκέπτες του. Η κατάβαση από το καταφύγιο μέχρι τις βάθρες ήταν πιο γρήγορη. Η ανυπομονησία για το τέρμα της διαδρομής ήταν επίσης μεγάλη.

Το ρέμα Ορλιά μας περίμενε! Το νερό που μούδιαζε το “είναι” από το κρύο, μας περίμενε κι αυτό βέβαια… αλλά κάτι πιο αναζωογονητικό δεν έχω ξανανιώσει! Η ξεκούραση ήρθε σε μερικά λεπτά, για να μη πω δευτερόλεπτα… μέσα στο ρέμα, στο οποίο υπόσχομαι ότι θα ξανασυντηθούμε!!!

The post Μονοήμερες αποδράσεις πεζοπορίας appeared first on localsguide.gr.

Η γνωριμία με την πεζοπορία

Thomais Klothaki — Sat, 18 Jun 2022 17:30:44 +0000

Η φύση που μας γαληνεύει, μας γεμίζει, μας αναζωογονεί, μας ενώνει!

Άλλος πιο πολύ με τη θάλασσα, άλλος με τα ψηλά βουνά, τα ποτάμια, τα δάση… αλλά όλοι έναν θαυμασμό και μία αγάπη για τη φύση την έχουμε.

Τα τοπία και οι εικόνες προσέλκυαν πάντα το ενδιαφέρον μου και προσπαθούσα να βρεθώ κι εγώ σ’ αυτό το μέρος, να το δω από κοντά. Στις φωτογραφίες μου προσπαθώ να τα αποτυπώσω όσο πιο «ζωντανά» γίνεται.

Τα τελευταία χρόνια όμως με κάποιες πεζοπορίες σε φυσικά τοπία, το καθένα με τη δική του μοναδική ομορφιά, έχω πιο ολοκληρωμένες βιωματικές εμπειρίες και η φυσιολατρία μου μεγαλώνει, το μυαλό μου ηρεμεί. Οι εναλλαγές των εποχών και το πως αποτυπώνονται στη φύση είναι το πρώτο πράγμα που σε μαγεύει μετά από μερικές πεζοπορικές εμπειρίες.

Θα ήταν ψέματα, αν υποστήριζα ότι πάντα το ήθελα και το σκεφτόμουν, να αλωνίσω τα βουνά και τα λαγκάδια.

Πρώτα η αδερφή μου, που όντως το είχε έμφυτο, άρχισε να ακολουθεί μία ομάδα με οργανωμένες εκδρομές στη φύση. Όντας ενθουσιασμένη εκείνη, μετά από κάποιες εμπειρίες της, αποφάσισα να συμμετέχω κι εγώ. Η επαγγελματική οργάνωση από μεριάς του εναλλακτικού τουριστικού γραφείου «Green Oliver» ήταν βασικός μοχλός στην απόφαση μου αυτή. Υπήρχουν αναλυτικές πληροφορίες για κάθε εκδρομή, έμπειροι αλλά και φιλικοί συνοδοί, κι έτσι παραμερίστηκε ο φόβος κι έγινε πραγματικότητα.

Και ήταν από τις πιο σωστές αποφάσεις που έχω πάρει! Η καλή καθοδήγηση βοήθησε να γεμίζουν τα μάτια μου και το μυαλό μου μοναδικές εικόνες κοντά στη φύση. Τα οφέλη της πεζοπορίας θα τα διαβάσετε στο σύνδεσμο που ακολουθεί από την επίσημη σελίδα του «Green Oliver». Τα αισθήματα όμως που δημιουργούνται θα σας παροτρύνω να τα ανακαλύψετε συμμετέχοντας κι εσείς σε ανάλογες δραστηριότητες, αφού σας αποκαλύψω τα δικά μου.

Η πρώτη μου εξόρμηση

Η πρώτη μου εκδρομή λοιπόν, ήταν στον Όλυμπο, μέχρι το καταφύγιο «Σταυρός», περίπου στα 1000 μέτρα. Για αρχή, επέλεξα μία εύκολη, μικρή διαδρομή 6 χιλιομέτρων, σε ένα στενό μονοπατάκι κατά κύριο λόγο, ανάμεσα από τα δέντρα. Πρωτόγνωρο για μένα, σχετικά ανοργάνωτη από εξοπλισμό επίσης, πήρα μία πρώτη γεύση από τέτοιου τύπου εκδρομές. Φέρνοντας εις πέρας σχετικά εύκολα και γρήγορα τη διαδρομή, έφτασα ενθουσιασμένη στον προορισμό μας. Απόλαυσα ένα ζεστό ρόφημα στο καταφύγιο του Σταυρού με θέα τον κάμπο της Πιερίας και τη θάλασσα! Μόλις ήρθαν κι όσοι έκαναν την πιο μεγάλη διαδρομή, κατεβήκαμε στο Λιτόχωρο για να γεμίσουμε “μπαταρίες” και να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας. Το απόγευμα επιστρέψαμε στη βάση μας, γεμάτοι κι εγώ προσωπικά αποφασισμένη πως ένα νέο ταξίδι ξεκινά…

Από τότε λοιπόν, συνεχίζω να συμμετέχω και σε άλλες μονοήμερες αλλά και πολυήμερες εκδρομές του Green Oliver, η καθεμιά με τη χάρη της. Στα επόμενα άρθρα θα τις βρείτε, για να έχετε μία άποψη και να αποφασίσετε ποιες άπτονται περισσότερο των προτιμήσεων σας. Με το καλό να τις περπατήσετε κιόλας!

The post Η γνωριμία με την πεζοπορία appeared first on localsguide.gr.